Apenheul

Zondag 1 mei, samen met vriendin Monique naar de Apenheul geweest. Ik was er in geen jaren meer eweest, dus er was veel veranderd. Bij binnenkomst kregen we een aapvrije tas , zodat we veilig onze spullen konden opbergen. Het enige aapvrije aan die tas was een clipje zodat de rits niet open kon. Volgende keer doe ik het wel zonder.
Bij binnenkomst kom je direct in het gebied van de Boliviaanse doodshoofdaapjes. Dit vind ik toch wel de leukste, en daarom zijn we daar een uur rond blijven hangen...
De groep bestaat uit ruim 200 dieren, waarvan slechts 4 mannetjes. Het is daar een dolle boel en je komt ogen te kort.

Behalve druk en speels zijn deze aapjes vooral nieuwsgierig! Camera's vinden ze heel erg interressant. Met name de digitale spiegelreflex camera's die zo fijn klikken als de mensen een foto maken...



Dit aapje staat al in de aanvalshouding om te springen. Mijn vriendin Monique kwam iets te dichtbij met haar camera...

Dit is leuk! Het aapje pakt de zonnekap van de camera en probeert uit te vinden waar dat geklik vandaan komt. Misschien moet ik er nog verder in gluren, denkt hij.

"Hallo ! Waar ben je?" Ik denk dat de foto van Monique in dit geval mislukt is.



Sommige aapjes hebben het te druk met zichzelf. Deze was bijvoorbeeld helemaal in de ban van een spinnetje. Zij zat zo mooi tussen het groen en net in het zonlicht.

Het spinnetje werd uiteindelijk vakkundig opgepeuzeld.

Zo, nog even een fotoschoot met een van de modellen. Koppie naar links , en naar rechts. "Waar komt nu toch dat geluid vandaan? "

Nu gingen Monique en ik weer verder, de Apenheul is best wel groot.

Even verderop kwamen we de Ringstaartmaki's of Katta tegen. Deze lopen ook in een losloopgebied. Hier waren nog niet zo lang geleden jongen geboren. Het was echter onwijs druk, dus ik heb niet de ideale foto kunnen maken, veel te veel mensen, en dat vonden de apen ook.

Ook de orang oetangs zijn een dankbaar onderwerp om te fotograferen. De allerkleinste verbleef jammer genoeg in het binnenverblijf. Daar was het erg donker, en door het vieze glas valt er niet te fotograferen. Gelukkig liepen er een paar buiten waaronder een wat ouder jong. Deze viste net was uit de slotgracht, en kon zo wat te drinken opslurpen.

De laatste foto vind ik toch wel heel vertederend. Moeder en kind die lekker tegen elkaar aan gekropen zaten. Beetje genietend van het zonnetje. Het is best de moeite waard om naar de Apenheul te gaan, maar doe het als het even kan niet op zondag... veel te druk.

Dit was het weer voor deze keer, tot de volgende blog. Bedankt voor jullie leuke reacties!

Groetjes Odette

Keukenhof ( deel 2 )

Zoals gezegd, had ik nog een aantal foto's van de Keukenhof. Zoals jullie begrijpen maak je op zo'n dag zo veel foto's dat je ze niet allemaal in een blog kan plaatsen. Ik ga er alleen geen gewoonte van maken om een dubbele blog te maken over een onderwerp.
Maar ik wilde graag een foto plaatsen, die het ontstaan van deze keukenhof blog laat zien. De foto is gemaakt door mijn vriendin Monique, en met haar toestemming hier geplaatst.

Grappig om mezelf zo te zien zitten tussen de bloemen. En het blijft natuurlijk leuk dat de hond ook mee mag. Door het warme weer van afgelopen dagen en de droogte , zal het hoogtepunt van de keukenhof alweer voorbij zijn. Maar gelukkig hebben we de foto's nog....

Witte narcis

Tulpen soort

Gerafelde tulp

Gebroken hartje



Iedereen bedankt voor de leuke reacties ! En in de vlogende blog gaan we aapies kijken....

Tot de volgende.

Groetjes Odette

Keukenhof

Ben weer gezellig een dagje op stap geweest met mijn vriendin Monique. Dit keer naar de Keukenhof. We waren gelukkig een beetje bijtijds gegaan, dus om een uur of negen liepen wij het nog rustige park in. Het weer werkte mee die dag, en de zon scheen al volop.

Zoals je ziet, er lipen nog weinig mensen rond, ook omdat we niet via de hoofdingang het park inkwamen, maar via de tweede, achter ingang.

Het leuke aan de keukenhof is natuurlijk al die bloemenpracht , en de geweldige kleueren, maar ik vind het ook erg leuk dat je je hond mee naar binnen mag nemen. ( behalve in de paviljoens) Mijn Gizmo had dan ook erg veel bekijks, omdat hij gewillig tussen de bollen ging zitten om gefotografeerd te worden.

Er staat ieder jaar heel veel kunst in het park. Hier een detail van een smeedijzeren hek. Sommige dingen zijn wel mooi, anderen niet, maar dat heb je met kunst...

Je kunt zo lekker de foto's afwisselen, van complete bollenvelden, tot solitaire bloemen en macro opnames. Ik heb geprobeerd van alles wat te fotograferen, daarom zal dit blog nog een vervolg krijgen, anders wordt het te lang.

Leuk ook dat ze verschillende kleuren en soorten door elkaar hebben geplant! Dat geeft een nog mooier effect en de kleuren komen nog beter tot hun recht.

Je kan op de Keukenhof je hart ophalen. Mijn vriendin Monique heeft er vorig jaar zelfs een fotografie workshop gevolgd. Alleen jammer dat het maar twee maanden per jaar geopend is.

Naar mate de ochtend vorderde, werd het steeds drukker in het park. Het weer was echt super die dag. Wij hielden het om 13.00 uur voor gezien. Te druk en niet leuk meer om te fotograferen.

Maar het is zeker de moeite waard om een keer naar toe te gaan.

Zoals ik al zei, veel foto's gemaakt, dus ik maak er een dubbel blog van. Volgende week zondag staat er ook nog een dagje Apenheul gepland, dus mijn fototoestel krijgt geen rust.

Ik wil bij deze iedereen even bedanken voor zijn/haar reacties op mijn vorige blogs. erg leuk om te lezen. Sorry als ik niet op al jullie blogs heb gereageerd...

Groetjes en tot de volgende blog

Odette

Pootje baden...

Even een foto van vorig jaar zomer. Gemaakt tijdens onze bootvakantie. Al varend op de Rijn nabij Arnhem kwamen we langs dit tafereeltje. Vier koeien die lekker wat stonden te drinken uit de Rijn. Ik vind dat ze best ver het water inliepen , zeker gezien de stroming daar.
Heb op dit moment een beetje weinig tijd om er met de camera op uit te trekken, vandaar deze foto.

Zoals ik al zei, beetje weinig tijd, vandaar dit super korte blogje. Volgende keer maak ik het goed, want dan ben ik naar de Keukenhof geweest.

Tot de volgende blog,

Groetjes Odette

Niet een, maar twee !

Afgelopen zondag weer even naar de plek geweest waar de IJsvogels zich ophouden. Ik ben dit keer iets lager, aan de waterrand gaan zitten.

Het was best nog wel vroeg, half negen toen ik daar aan kwam. Ik ben op mijn plekje gaan zitten ( had zelfs mijn hond bij me) en toen ik eenmaal zat kwam ik erachter dat ik niet de enige was.....

Aan de overkant van de sloot zaten twee heren achter een schuilnet. Duidelijk kwamen zij ook voor de IJsvogel. Ik vond dat " net" nou niet zo'n uitkomst. Je wordt er nog steeds door herkend en het mag niet te dicht gecamoufleerd zijn, anders dan kun je er niet door heen fotograferen.

De heren zaten aan de kant van het nest, naar mijn idee de verkeerde kant.

Het IJsvogeltje vloog regelmatig langs, maar netjes op de daarvoor in het water geplante stok gaan zitten, nee hoor!

Op een gegeven moment ging hij iets verder weg op een tak zitten, dicht boven het water. Voor mij aan de overkant. Door de dichte bossages konden de heren hem volgens mij niet zien.

Ik heb wel maximaal moeten inzoemen om hem te kunnen zien, en wat bleek...

Het waren er zelfs twee!

Mannetje en vrouwtje, dicht bij de opening van een nest. Ik heb zoveel mogelijk foto's gemaakt en maar gehoopt dat er een geslaagde tussen zit.

Perfekt istie nog lang niet, maar ik kom steeds een stapje dichterbij.

Hopelijk wordt de volgende fotoblog nog leuker, met nog mooiere foto's. Ik ga gewoon weer posten. Het zal me toch een keer lukken?

Groetjes Odette

Op de goede weg....

Ik ben op de goede weg, wat betreft het fotograferen van een IJsvogel. Een vogeltje wat al een lange tijd op mijn verlanglijste staat. Ik heb een plek gevonden waar ze zich ophouden, en ben afgelopen week, meerdere keren en op verschillende tijdstippen hier naar toe gegaan.
Op het moment dat ik dacht; ; Ik zit hier totaal verkeerd en ik net weg wilde gaan, hoorde ik een IJsvogel en zag ik hem laag over het water scheren. Wauw ! dat geeft een kick.

Maar na een paar dagen heb ik hem dan toch weten vast te leggen. Het zijn geen super mooie foto's geworden zoals die op het blog van Rene staan, maar ik ben er trots op.
Zoals de titel al zegt; Ik ben op de goede weg....
Hopelijk volgen er snel, kwalitatief betere foto's, maar voor nu ben ik super tevreden.

Hopelijk tot snel met nog mooiere foto's. En voor nu bedankt voor de leuke reacties op mijn vorige blogs.

Tot de volgende blog,

Groetjes Odette

Oostvaardersplassen

Zondag 13 maart met een vijftal mede hyvers ( bloggers) naar de Oostvaardersplassen geweest. We hadden gelukkig redelijk weer. Het was niet te koud, droog en af en toe kwam er een waterig zonnetje door.
We wilden graag een bepaalde route wandelen vanaf het bezoekerscentrum aldaar, maar na 10 minuten wandelen kwamen we er achter dat een groot gedeelte was afgezet. Balen !
We zijn daarop maar naar de vogelkijkhut Schollevaar gelopen. Onderweg kwamen we vier herten tegen die lekker lagen te herkauwen.

Dit hert stond als enige rechtop en keek mij recht in de lens aan. Hij was totaal niet bang! Automatisch ga ik dan tegen zo'n hert praten ( dat doe ik ook tegen mijn hond) Yvonne keek mij raar aan; "Wat doe jij nou. Praten tegen zo'n hert? " Maar zo als je ziet, het werkt.

Vervolgens via een zeer modderig paadje de vogelhut bereikt. Vandaar uit had je een mooi uitzicht over het water, met alle af en aanvliegende aalscholvers. Na onze boterhammetjes te hebben genuttigd, wer terug gelopen.
Vlak bij het bezoekerscentrum kwamen we een grote groep mensen tegen , die onder beleiding van een vrijwilliger de route gingen lopen die afgeschermd was voor publiek. Wij hebben ons meteen in de groep gemengd....

Nu kwamen we in een gebied met veel omgevallen bomen. Er liepen groete groepen met herten, runderen en konikspaarden.  De herten gingen heel snel op de vlucht. De runderen liepen langzaam van de groep vandaan en de paarden bleven eigenwijs op het pad staan.

De konikspaarden zijn echt niet bang voor mensen. Ze zagen er zo aan het einde van de winter redelijk gevoed uit. Maar voeren mag je ze natuurlijk niet!  We zijn nog in uitkijktoren de Zeearend geweest. In de hoop ook een zee arend te spotten, maar helaas. Wel een prachtig uitzicht over de plassen, met in de verte grote groepen herten en nog meer paarden. Het glas van de hut was dusdanig smerig, dat een foto niet mooi werd.

Vanaf de schuilhut zijn we dwars over het open veld terug gelopen. Hier en daar lagen wat kadavers van herten. Sommige lagen er al heel lang, andere nog maar net. Een trieste aanblik, maar wel de natuur.

Het was al met al een gezellig dagje en een gebied dat zeker voor herhaling vatbaar is.

Tot de volgende blog,

groetjes Odette

Rallus aquaticus

Afgelopen zondag met medefotografen naar de Oostvaardersplassen geweest. ( blog hier over volgt nog) Maar net toen ik weg wilde rijden van huis kwam ik mijn buurvrouw tegen. Zij weet dat ik fotografeer en vertelde mij dat er bij ons in het park ( Frankendael ) een zeldzame vogel was gespot.
Het zou gaan om een waterral oftewel een Rallus Aquaticus. Nog nooit van gehoord, of gezien.
Maar goed, ik was dus op weg naar de OVP en heb daar een onwijs leuke dag gehad.

Terug naar huis ben ik toch even langs het park gereden. Het is immers bij mij om de hoek. Op de lange houten loopbrug over de vijver stond het redelijk vol met fotografen en hun indrukwekkende telelenzen.
Ik ben er bij gaan staan en heb aan een dame gevraagd wat er te zien was.

Zij vertelde over de Waterral. Het is niet zo zeer een zeldzame vogel, maar hij laat zich niet snel zien.! Hij verstopt zich tussen het riet en komt maar weinig te voorschijn. Ook zou hij een apart geluid produceren wat lijkt op een biggetje(?!)

Ik had geluk! Net toen ik er aan kwam, scheen het zonnetje een beetje en kwam de waterral tevoorschijn.
Zoedoende heb ik deze foto's kunnen maken.

Vandaag, als de zon hier nog gaat schijnen, ga ik even terug om nog wat meer foto's te maken.

Zoals je ziet hoef je niet ruim 50 km naar Lelystad te rijden om aparte beesten te fotograferen.....

Gewoon, midden in Amsterdam, bij mij om de hoek, spot je een zeldzame vogel. Grappig.

Tot de volgende blog.

groetjes Odette

Ps; Ik heb de foto's wat groter geplaatst, beter zo?

Liebster Blog Award

Ja hoor, ook ik heb hem mogen ontvangen. De Liebster Blog Award. Ik heb deze award gekregen van Yvonne van Incanto Images. Uiteraard ben ik heel blij met deze award. 

Ook ik mag vervolgens nog 3 tot 5 van deze awards uitreiken aan blogs die ik volg, maar die minder dan 200 volgers hebben. 

Mijn eerste keus is gevallen op een blog met nog maar 1 volger ( ikzelf) . En daar moet verandering in komen, want hij is veel te leuk. Het gaat over de belevenissen van een eigenwijze Beagle in Amerika. Erg leuk geschreven door Michelle, maar vanuit het standpunt van haar Beagle Emma.

Life according to Emma Beagle

De tweede Award die ik ga uitreiken is aan Diana Erkelens. Zij heeft een fotografie blog. Diana en ik vlogen elkaar ook via zoom. Haar fotografische belevenissen zijn nu te volgen via haar blog.

Mijn fotografische belevenissen

De derde Award die ik wil uitreiken is aan Petra Braun. Zij heeft o.a. een fotoblog, maar ook een blog over handwerken. Uiteraard volg ik haar fotoblog. Ook zij heeft nog niet zo veel volgers, dus kan deze award goed gebruiken.

Bastelfee's Bilderbuch

De vierde Award die ik ga uitreiken is weer aan een Beagle Blog. Dit keer een van uit Nieuw Zeeland. Ook hier is het grappig om de verhalen te lezen van andere beagle baasjes. Deze Beagle Diary gaat over Cinnamon, een intelligente beagle die erg goed is in behendigheid en ook met wedstrijden mee doet.

Beagle Diary

De vijfde en laatste award reik ik uit aan een honden/ fotografie blog, deze is van Karin . Karin heb ik ontmoet in Zwitserland in een speciaal hondenhotel tijdens de wintersport. Zij en haar man waren daar met hun toenmalige hond Beau. Beau is helaas vorig jaar overleden, maar Karin heeft nu een blog gemaakt over de belevenissen van hun nieuwe hond Jordan.

Uit het leven van Faithful Jordan van de Bleckinkhof

Willen allen die deze award hebben ontvangen, deze ook weer doorgeven aan iemand die een blog heeft, maar met minder dan 200 volgers. Je mag 3 tot 5 blogs nomineren. Vervolgens plaats je een blog bericht over je award en plaats je de afbeelding in de sidebar. Heel veel plezier ermee, en hopelijk levert het veel nieuwe volgers op.

Tot de volgende blog,

Groetjes Odette

Vlinders

Afgelopen zondag weer even van de gelegen heid gebruik gemaakt om naar Artis te gaan. Heb lekker door het park gelopen, genietend van het zonnetje, maar ben ook in de vlindertuin geweest. dat is toch wel mijn favoriete plek. Hoewel het er, als de zon schijnt, erg warm kan worden....

Deze Monarch vlinder kom je eigenlijk het meeste tegen. Doordat ze als rups de bladeren van de Asclepias planten eten zijn ze giftig. De oranje kleur dient dus eigenlijk als waarschuwing voor de vogels; Pas Op !

Ik heb maar een objectief voor mijn camera. Dit is een Tamron AF 18-270mm. Het voordeel van deze lens is dat je niet steeds van objectief hoeft te wisselen. Het nadeel is dat je , zowel met lange brandpunt afstand, als met het maken van macro foto's, net niet de mooiste kwaliteit te pakken hebt. Ik overweeg nog om een aparte macro lens aan te schaffen, maar mijn budget laat dat nog even niet toe.

In het Insectarium staat een grote agave plant. Deze is al erg oud, 50 jaar zelfs. Deze plant bloeit maar een keer in zijn leven en sterft vervolgens af. Halverwege februari begon hij te bloeien. Ik ben even gaan kijken bij deze agave, maar hij is al bijna uitgebloeid. Best wel raar dat hij straks dus helemaal weg is. Ik heb nog geprobeerd om een Macro opname te maken van de meeldraden. Dit is het resultaat.

Het is wel een aparte foto geworden, maar toch ben ik er niet tevreden over. Meer oefenen dus. Dit was een kort blogje, volgende keer meer.

Tot de volgende Blog,

groetjes Odette