Begin van de Bronst in de AWD

Voor het eerst sinds lange tijd weer eens een wandeling gemaakt in de AWD. Samen met mijn goede vriendin Monique afgesproken op een zonnige dag, donderdag 2 oktober.

We waren benieuwd of de bronst al was begonnen, dus op pad richting het vliegermonument.

Toen we in de buurt kwamen hoorde we al geburl in de verte. Het was nog niet zo luid en hevig, maar toch... Op een open plek zagen we twee mannen tegenover elkaar staan. Er was even contact met de geweien, maar een echt gevecht was het nog niet.
Toen een derde man arriveerde, liepen de twee weg. Geen confrontatie dus.

We besloten om een fijne wandeling te maken en op goed geluk naar de IJsvogels te lopen. Daar hebben we wel wat vliegbewegingen waargenomen, maar er ging er geen een lekker zitten vissen op een tak....
Ook hadden we gehoord van de Boomkikkers. Leuk, maar waar vind je die. Nou op bramenstruiken had ik gelezen. ( daar staan er niet zo veel van in de AWD....)
Met een tip van een aardige mede fotograaf, toch op zoek gegaan, maar hij waarschuwde al dat het lastig zou worden en het "seizoen" een beetje op zijn eindje liep. Idd geen boomkikker gevonden, maar wat hebben we het weer heerlijk gehad!!

Gelukkig zijn we nog heel veel hindes tegengekomen en andere dieren en planten. De volgende keer niet zo lang wachten met naar de AWD gaan, want je komt er altijd wel iets moois tegen...

Bedankt voor het lezen en tot snel bij mijn volgende blog....
Groetjes Odette

Koude Winterdag in de AWD

Afgelopen donderdag , 2-2-12, samen met Ghita naar de AWD gegaan. We hadden afgesproken bij ingang Oase en zijn eerst het beukenlaantje ingelopen. Vervolgens zijn we het Vinkenveld overgestoken en al gauw kwamen we een grote groep mannetjes herten tegen.

Ze lagen en liepen op een heuveltje, maar doordat er een rand van riet was waar wij ons achter  verscholen, konden we toch vrij dichtbij komen. Bovendien waren ze niet echt onder de indruk van ons...
Even verder op liepen we een overhard pad op bij een open plek en daar liepen we recht op een hele grote groep hindes af. Het waren er minimaal 40! Ze stonden prachtig in het zonnetje.

Toen we langzaam dichterbij kwamen liepen ze natuurlijk wel weg, maar rustig en totaal zonder angst. Zo'n grote groep had ik nog niet eerder gezien.

Een jonge hinde trok mijn aandacht. Lekker dik in haar vacht en wat een lief koppie. Die wil ik wel mee naar huis nemen...

Vervolgens zijn we weer verder gelopen en hebben het zwarteveld kanaal gevolgd. Het AWD bied op vele plaatsen schitterende vergezichten, en met het zonnetje erbij is het helemaal mooi. Maar die kou! Het had die nacht ruim 20 graden gevroren in Nederland.

Op sommige plaatsen is het water toch dicht gevroren. Maar daar waar het zonnetje op schijnt smelt het ook weer snel, alhoewel...

Om de stelen van het riet hadden zich "schoteltjes" van ijs gevormd. Grappig gezicht.

Een overvliegende zilverreiger.

Opeens zagen we de IJsvogel in het riet zitten aan de overkant. Mooi in het zonnetje. Hier merk ik toch wel dat ik met mijn lens, Tamron 18-270mm , toch niet het vogeltje zo dichtbij kan halen. Dat wordt weer flink sparen voor een andere...

Uiteraard zijn we even bij het vosje wezen kijken. Maar daar was het zo'n circus van fotografen dat we weer snel zijn vertrokken. Wel even lekker van een kop warme chocomelk zitten genieten. Dat kwam goed van pas bij deze kou.

Terug gelopen langs het betonnen kanaaltje en daar zagen we aldoor een vogeltje opvliegen en een stukje verderop weer neerstrijken. Volgens Ghita is dit de grote gele kwikstaart. Doordat het vogeltje vrij klein is en de afstand zo groot, is het moeilijk scherp stellen. Ik heb dan ook een heleboel scherpe foto's van de betonnen rand ha ha ha.

Hier nog zo'n vage gevederde vriend. Ik dacht dat het een strandloper was, maar wie het weet mag het zeggen...

En zo kwam er alweer een einde aan een zalig dagje in de AWD. Ik kom er niet zo vaak, dus voor mij is het extra genieten. Ondanks de kou hebben we ons prima vermaakt en veel gezien.
Tot de volgende blog,
Groetjes Odette

Ps; bedankt voor jullie reacties op mijn vorige blogs.

Laatste foto's van 2011

Zoals jullie wellicht hebben gemerkt ben ik een tijdje niet actief geweest met bloggen. Een tijdje, dat werd al gauw een paar maanden.
De voornaamste reden was de gezondheid van mijn hond Gizmo. Na onze zomervakantie kreeg hij regelmatig last van bloedneuzen. Behoorlijke bloedneuzen! Daardoor durfde ik hem niet alleen thuis te laten, want ik liep nu al gewapend met doeken achter hem aan om van alles op te ruimen en te redderen. ( je wilt niet weten wat er gebeurd als een hond met bloedneus begint te niezen....)

Maar goed, meerdere dierenartsbezoeken, een endoscopie (kijkoperatie in de neus) en de uiteindelijke operatie op 19 december later, gaat het nu weer beter met Gizmo. Hij bleek een poliep in zijn neus te hebben en die is gelukkig succesvol verwijderd. Geen bloedneuzen meer.

De laatste keer dat ik nog onbezorgd met mijn camera en vriendin Monique op stap ben geweest dateerd  dus van 16 Oktober in de AWD.
Hieronder een impressie.

Deze jonge hinde liep midden op het wandelpad. Ze had totaal geen interesse voor ons, alleen maar voor die zalige nootjes die op de grond lagen. Zelfs toen er van af de andere kant een wandelaar aan kwam, ging ze niet ver van het pad af om tussen de bomen te schuilen. Een telelens was hier totaal overbodig.

Zo'n lief koppie. met zulke mooie bruine ogen! Een vertederende blik. Dit is echt genieten op zo'n moment.

Het was super mooi weer die dag, wel wat koud, maar het zonnetje deed nog zijn best. Een schitterend mooi gebied de AWD, waar ik graag vaker zou willen komen.


Tot slot nog even een foto van Gizmo, de veroorzaker van mijn blogger-dip. Deze foto is de dag na zijn operatie gemaakt ( met de iphone) Schrik niet, het ziet er een beetje akelig uit...

Jullie begrijpen natuurlijk wel dat de aanschaf van een nieuwe lens even is uitgesteld....

Hopelijk snel weer een nieuwe blog,

Groetjes Odette

Oostvaardersplassen

Zondag 13 maart met een vijftal mede hyvers ( bloggers) naar de Oostvaardersplassen geweest. We hadden gelukkig redelijk weer. Het was niet te koud, droog en af en toe kwam er een waterig zonnetje door.
We wilden graag een bepaalde route wandelen vanaf het bezoekerscentrum aldaar, maar na 10 minuten wandelen kwamen we er achter dat een groot gedeelte was afgezet. Balen !
We zijn daarop maar naar de vogelkijkhut Schollevaar gelopen. Onderweg kwamen we vier herten tegen die lekker lagen te herkauwen.

Dit hert stond als enige rechtop en keek mij recht in de lens aan. Hij was totaal niet bang! Automatisch ga ik dan tegen zo'n hert praten ( dat doe ik ook tegen mijn hond) Yvonne keek mij raar aan; "Wat doe jij nou. Praten tegen zo'n hert? " Maar zo als je ziet, het werkt.

Vervolgens via een zeer modderig paadje de vogelhut bereikt. Vandaar uit had je een mooi uitzicht over het water, met alle af en aanvliegende aalscholvers. Na onze boterhammetjes te hebben genuttigd, wer terug gelopen.
Vlak bij het bezoekerscentrum kwamen we een grote groep mensen tegen , die onder beleiding van een vrijwilliger de route gingen lopen die afgeschermd was voor publiek. Wij hebben ons meteen in de groep gemengd....

Nu kwamen we in een gebied met veel omgevallen bomen. Er liepen groete groepen met herten, runderen en konikspaarden.  De herten gingen heel snel op de vlucht. De runderen liepen langzaam van de groep vandaan en de paarden bleven eigenwijs op het pad staan.

De konikspaarden zijn echt niet bang voor mensen. Ze zagen er zo aan het einde van de winter redelijk gevoed uit. Maar voeren mag je ze natuurlijk niet!  We zijn nog in uitkijktoren de Zeearend geweest. In de hoop ook een zee arend te spotten, maar helaas. Wel een prachtig uitzicht over de plassen, met in de verte grote groepen herten en nog meer paarden. Het glas van de hut was dusdanig smerig, dat een foto niet mooi werd.

Vanaf de schuilhut zijn we dwars over het open veld terug gelopen. Hier en daar lagen wat kadavers van herten. Sommige lagen er al heel lang, andere nog maar net. Een trieste aanblik, maar wel de natuur.

Het was al met al een gezellig dagje en een gebied dat zeker voor herhaling vatbaar is.

Tot de volgende blog,

groetjes Odette